Corpos trenzados
Non entendo nada,
necesito sentir o teu alento nos meus cabelos,
mentres escoito sobre o teu peito
que segues vivo.
Non entendo nada,
quero que me acaricies a espalda
mentres o meu índice xoga a pasear
do teu embigo ós teus beizos.
Non entendo nada,
quero non recoñecer o cheiro do meu corpo
e levantarme pola maña rabuñada
pola túa barba.
Non entendo nada,
porque mentres eu morro por tocarte,
"colgarme dos teus párpados" e á vez bicalos,
bicarte, acariciarte e que me acaricies,
o teu é un inocente trato de amiga.
Non entendo nada.
1 comentarios:
Poema escrito por una amiga en una lengua hermosa y bastante desconocida, el gallego. La autora me pidió que guardara su anonimato y en realidad desaprueba la publicación del poema, pero paradójicamente ella misma autorizó su publicación.
Gracias, pues, a estas hermosas contradicciones que nos regala el mundo...
Publicar un comentario